♫ Battalion of saints - Fighting boys 12" ep




0 comentarios Etiquetas: Hardcore, Punk
Beltzez jantziriko putreak goithuz hasi zen argi bat bizten, zahar-kutsuz bustiriko olerkiak alde batera utzi eta gogoeten libertadeari bidea emanez:
0 comentarios Etiquetas: Punk
Beno ba, hor doa gaurko saiakera FUGAZI taldearen kontzertu zati bat ikusi eta aldi berean berain "13 songs" izeneko bilduma jeisteko. Luze samar idatz/hitzegingo nuke talde honen inguruan, baina zerbaitek dit esan alperrikako lana hartuko nukela, eta gainera, ba, ez dudala gogo putik.

0 comentarios Etiquetas: Hardcore, Punk
"...y hay personas que sienten el luchar por una causa, y hay otras que lo hacen para ser algo o alguien; y estos últimos no me inspiran ni esperanza, ni confianza."
Cuando éramos niños
los viejos tenían como treinta
un charco era un océano
la muerte lisa y llana
no existía.
Luego cuando muchachos
los viejos eran gente de cuarenta
un estanque un océano
la muerte solamente
una palabra.
Ya cuando nos casamos
los ancianos estaban en cincuenta
un lago era un océano
la muerte era la muerte
de los otros.
Ahora veteranos
ya le dimos alcance a la verdad
el océano es por fin el océano
pero la muerte empieza a ser
la nuestra.
****************************
Ustedes cuando aman
exigen bienestar
una cama de cedro
y un colchón especial,
nosotros cuando amamos
es fácil de arreglar
con sábanas qué bueno
sin sábanas da igual.
Ustedes cuando aman
calculan interés
y cuando se desaman
calculan otra vez,
nosotros cuando amamos
es como renacer
y si nos desamamos
no la pasamos bien.
Ustedes cuando aman
son de otra magnitud
hay fotos chismes prensa
y el amor es un boom,
nosotros cuando amamos
es un amor común
tan simple y tan sabroso
como tener salud.
Ustedes cuando aman
consultan el reloj
porque el tiempo que pierden
vale medio millón,
nosotros cuando amamos
sin prisa y con fervor
gozamos y nos sale
barata la función.
Ustedes cuando aman
al analista van
él es quien dictamina
si lo hacen bien o mal,
nosotros cuando amamos
sin tanta cortedad
el subconsciente piola
se pone a disfrutar.
Ustedes cuando aman
exigen bienestar
una cama de cedro
y un colchón especial,
nosotros cuando amamos
es fácil de arreglar
con sábanas qué bueno
sin sábanas da igual.
Iritsi naiz mugara,
jakin badakit orain
orain badakit jakin
pertsonen nahirik handiena zein den.
Eromenaren antitesi kuttuna lortzeko
eguneroko bihurtzen den txertoa.
Norbera, hor dagoela mostratzea, hori.
Haur baten txupete
eroriaren negarrak bezalaxe.
Lurra zapaltzen ari garen seinale.
Bizi garela.
Bizirik gaudela.
Barregura sortaraziz,
momentuoro;
ikustea tokatzen zaizkidan
antzerki saio horiek pairatuaz.
Hiri, etzaik bestea ajola.
Hirea askatu beharra beste lanik ez duk.
Egoisten maskarada.
Egoisten...
bakardadean amiltzeko sentsazioak,
aktore egiten hau.
Baina, enauzu engainatuko.
Aspaldidanik naiz eta,
bakardadearekin bat.
Oso gustora.

Itzala lagun, pausoen melodia soilik etxera bidean.
Bi kolore dira nabarmen ene begietara,
gauaren beltza,
eta farolen laranja; ez besterik.
Bakardadean, ur gazietan barrena,
kale guztietako kapitain naiz sentitu momentu batez,
haizearen freskura eta neroni, agintari.
Urragaitzak diren leihoetako
gortinetan zehar,
horia nagusi.
Otu zait,
egunerokotasunaren menpeko direnak,
egun berri baten esperoan, ohean,
daudela pentsatuaz:
24 orduek egina dutela ihes, banaka-banaka.
Eta ni, erratuen pareko,
iritsia naiz kobazulora.
Gaineko trapuak kendu, eta airean,
kaleko freskura zabalduaz
gela guztian zehar.
Niri ere, zuri bezala,
iritsi zaidalako arima lasaitu,
eta zeru zuriari azken begiraldia emateko unea.
Hala, besteren bati utziaz kapitain izateko aukera.
Jarraian,
ilunpean zabalduko den abesti hau bezela,
gaurkoz,
amaitu delako.

Ezpata zorrotzenak ere kamuzten dituen lirika.
Barruen dagoena hitzez kamuflatuz, horixe saituaz ateratzen, Orixe;
eta hala ere, ehundaka geruza zeharkatzeko oraindik.
Hitz lodiz edo kaleko hizkeraz,
besteen miresmena sortu nahiean,
jartzen da poeta, burua joaz pareta.
Baina, eguneroko sekreturik zikinena ere
kapaz haiz saltzeko (edota asmatzeko).
Lau xoxa puten truk.
"Idatzi beharra zeukat, editoriala gainean diat eta"
Zer? Hi haiz hi inuxentea,
nik diat nobela azkarraren patentea,
hori uste al duk?
Anbiente baxuen errege bilakatuko haizelakoan?
Emakumezkoen kuleroak bustiko ditualakoan?
Absenta eta opioaren betidaniko lagun?
Sasi-mistiko.
Sasi-nihilista.
Sasi-jakitun...
Sasi-... (bai, oraintxe duk hiztegia hartzen duanekoa, denak hire bapateko aberastasunaz txundituaz kaka egiten uzteko)
Sasi-... hobe duk/n berriz ere, hasi.
Aspaldi dira paseak hamabiak bost gutxi.
Iada batzuentzat, pare bat txortaldi goxoren aina denbora joan da;
banpiroen ordu hortatik haratago.
Bada inoren begiek zeharkatzen ez badituzte lerro hauek,
zidor fantasmak bihurtzera kondenatuak ote?
Orriaren zuriari tentuz, nahiagoko nuke emakume baten
azala balitz orain idazleku.
Nahiz eta berak, ezin irakurri bere bizkarrean
sortzen dizkien letren kilimak.
Seguru nago, oraingo honetan,
enukeela ezker-eskuin bakarrik idatziko;
azalaren askatasunak, egan egitearen
pare sentiarazten bait nau.
Errepidea bailitzan, azkarregi joateak,
ez du gustoko bukaerarik oraingo hontan ere.
Horrela, barre txiki pikaroen bila jardutea da bidaiarik gustokoena.
Udako sargoria nabaritzen hasia da maindire gainean,
eta arnas azkartzeak dira seinalerik onenak.
Baina poesia ederrena idatzi ondoren,
boligrafroa jeloskortzeko unea iritsi da,
tintaren ordez izerdi tantuek osatzen dituzten
bitartean esaldirik onenak...
"Maite haudala uste dun, baina,..."
...izerdiak eraman baino lehen.
Izerdia eta plazerra,
eta izerdia,
plazerra eta,...